וַתֹּאמֶר֩ יִזְכָּר־נָ֨א הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ מהרבית [מֵהַרְבַּ֞ת] גֹּאֵ֤ל הַדָּם֙ לְשַׁחֵ֔ת וְלֹ֥א יַשְׁמִ֖ידוּ אֶת־בְּנִ֑י וַיֹּ֙אמֶר֙ חַי־יְהוָ֔ה אִם־יִפֹּ֛ל מִשַּׂעֲרַ֥ת בְּנֵ֖ךְ אָֽרְצָה׃
האָט זי געזאָגט: זאָל, איך בעט דיך, דער מלך געדענקען ה׳ דײַן גאָט, אַז דער בלוטמאָנער זאָל ניט נאָך מער אומברענגען, און זײ זאָלן ניט פֿאַרטיליקן מײַן זון. האָט ער געזאָגט: אַזױ װי גאָט לעבט, אױב אַ האָר פֿון דײַן זון װעט פֿאַלן צו דער ערד!
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.